شهنشاه دين‌پرور حق‌پرست * چو آورد بر قلب دشمن شكست 171 شهنشاه دين‌دار با تخت و تاج * كه از تاج و تختش برد دين رواج 175 شهنشاهى كه پوشانيد بىعون * به حكم كن لباس خلق در كون 286 شهنشه چو جان لشكرى همچو جسم * چو گنجى كه باشد نهان در طلسم 195 شهنشه چو فارغ شد از دار و گير * سوى تخت افكند عزمش مسير 137 شهنشه كه راهى چنين پيش برد * به اثبات فرزندى خويش برد 118 صبا خاطر سبزه [ شست ] از غبار * هوا در عوض كرد شبنم نثار 203 صبا خندان و بلبل نغمه‌پرداز * براى تهنيت مرغان هم‌آواز 252 صبا كرد در اعتدال اهتمام * مشام جهان بارزست از زكام 185 صبح بر شاه مهر كرد عيان * در پس پرده هرچه داشت نهان 109 صراحى اين همه روشن‌دلى از آن دارد * كه هرچه در دل او هست بر زبان دارد 251 صغير و كبيرش به آيين جنگ * گرفته كمان و كشيده خدنگ 222 صف‌آراى اين لشكر بىكران * به ميدان حكمش دو صف انس و جان 74 صفاى ساحتش نور دو ديده * هواى جنّتش مشك خميده 232 صفاى صفوت رويت بريخت آب بهار * هواى جنّت كويت ببيخت مُشك تتار 8 صف لشكرى كرد هر كوه و دشت * بسان افق آن‌چنان حلقه گشت 182 صفير درش روز و شب در نداست * كه اى اهل امّيد حاجت رواست 76 صفير نفير قيامت‌خروش * تهى كرد مغز خرد را ز هوش 190 صفير نفير و دم كره ناى * بيفكند بنيان طاقت ز جاى 278 صلاى باده زد شاه ملك‌ذات * بيا ساقى كه فى التاخير آفات 305 صلوة و سلام نبى ياد كن * دل لشكر و لشكرى شاد كن 74 صورتش آبخور ز عين صفا * باطنش همچو شهد فيه شفا 353 صورتش سرو سايه‌پرور ملك * سايه‌افكن هميشه بر سر ملك 355 صيد از بس كه به پشت آوردند * پشته‌ها سر به فلك بركردند 262 صيديان جانب خرگاه شدند * صيدآور به سوى شاه شدند 262